Na wstępie chciałbym podziękować Funduszowi Testerów z serwisu Knives.pl oraz firmie Alert za okazane zaufanie i wysłanie mi przedmiotowego Fenixa L2T. Nie wiem jak to się stało, ale wasza propozycja zbiegła się z moim zainteresowaniem tą latarką. Dziękuję wam zatem, za możliwość jej przetestowania.

Ale przejdźmy do konkretów, oto i ona:

Porównanie wymiarów Fenix L2T do SureFire A2 Aviator.

Korpus latarki składa się z następujących części:
- Nasadki tylnej (zawiera przełącznik)
- Pojemnika na baterie
- Głowicy

Wg producenta korpus posiada twarde anodyzowanie HA, inne źródła potwierdzają, że mamy tutaj do czynienia z najtwardszym typem, czyli twarde anodyzowanie III (HA III). Latarka miała okazję podróżować w sakwie roweru w bezpośrednim sąsiedztwie kanciastego i twardego SureFire A2 Aviatora przez 12 godzin, nie widać po tym żadnych drastycznych śladów więc potwierdzam, że mamy do czynienia z HAIII.

Wymiary korpusu:

II. Głowica

Wszystkie elementy są wkręcone w głowicę i w normalnych warunkach użytkownik nie ma do nich dostępu. W skład głowicy wchodzą następujące elementy:

- Aluminiowy korpus głowicy
- Sterowanie diody
- Dioda Luxeon III - Bin T
- Gładki reflektor
- Utwardzana szybka z pokryciem AR (przeciw refleksom)
- Oring między szybką a korpusem głowicy

Głowica jest odpowiedzialna za zmianę trybów, których do wyboru mamy dwa:

- Niski czyli 10 Lumenów (wg producenta)
- Wysoki czyli 55 Lumenów (wg producenta)

Zmiana trybów odbywa się poprzez kręcenie głowicą:
- Tryb wysoki uzyskuje się przez maksymalne dokręcenie głowicy
- Tryb niski uzyskuje się przez lekkie odkręcenie głowicy od pozycji końcowej, czyli trybu wysoki.

Faktem godnym odnotowania jest ten, że latarki L1T oraz L2T korzystają z tej samej głowicy, co dobrze świadczy o jakości sterowania diody i ilości inżynierii włożonej w latarkę.

III. Przełącznik

Przełącznik umieszczony jest na pieszczotliwie przez kolegów nazywanej "dupce" latarki. Kilka cech charakterystycznych:

- Pracuje płynnie i bez zastrzeżeń z mojej strony.

- Jest schowany pod gumową osłoną, która zabezpiecza go przed żywiołami.

- Gumowa osłona jest schowana za aluminiową zasłoną chroniącą ją przed otarciami.

- Dzięki aluminiowej zasłonie latarka może pracować w tzw "trybie świeczki"

- Sam przełącznik, mechanicznie jest typu "reverse clickie" - czyli latarka włącza się dopiero po puszczeniu wciśniętego do końca przełącznika.

Wadą tej konfiguracji jest pozbawienie latarki trybu chwilowego, który w innych latarkach uzyskuje się przez lekkie naciśnięcie przełącznika.

Zaletą jest zabezpieczenie latarki przed przypadkowym rozładowaniem podczas składowania w na przykład plecaku, gdzie przypadkiem włącznik może zostać lekko dociśnięty przez zawartość plecaka.

 IV. Zasilanie

- Alkalicznych
- NiMH (Akumulatorki)
- Litowych

Wydaje się, że nic to nie znaczy, ale wielu producentów latarek, jak na przykład PETZL zabrania korzystania z wysokowydajnych i odpornych na temperatury litowych baterii w swoich produktach.

V. Osiągi

Co tu dużo mówić, wykresy i liczby mówią same za siebie. 

- Tryb wysoki:

Wyjaśnienie: lekki spadek mocy świecenia w pierwszej godzinie testu wynika z braku chłodzenia latarki (latarka podczas testów była umieszczona na statywie), wraz z jej wzrostem jak widać, maleje wydajność. Niemniej, po włączeniu wentylatora w około 50 minucie testu, wykres stał się płaski.

- Tryb niski:

Jak sami widzicie ten wykres rozciąga się na ponad 14h w czasie, niestety ale nie miałem możliwości kontynuować jego tworzenia bo musiałem wyjechać. Niemniej przyznacie, że 14 godzin w pełni płaskiej regulacji bez chłodzenia to niemało.

Ogólne wyjaśnienie co do wykresu: Wykresy robione są na bazie pomiarów z akumulatorkiem 2000mAh typu Eneloop. Na rynku zaś, dostępne są zwykłe akku NiMH które da się podładować do około 3000mAh, reszty nie muszę chyba dopowiadać ?

Zasięg:
- Tryb Wysoki      31,23 (975)
- Tryb Niski          14,28 (204)

VI. Wodoodporność

VII. Ergonomia

Latarka jako całość dobrze leży w ręce,  zarówno w chwycie odwróconym jak i w chwycie "papierosowym" (latarka umieszczona między palcem wskazującym i środkowym). Ale nie jest bez wad, mianowicie:

Jak już wiecie, przełącznik latarki umieszczony jest na tyłku a tryby zmienia się poprzez kręcenie głowicą. Te kilka centymetrów odległości powoduje, że latarki nie da się przyjemnie obsługiwać jedną ręką, co u mnie w przypadku częstej potrzeby szybkiej jednoręcznej obsługi, na przykład przy wieczornym spacerze z psem, pozostaje poważną i dyskredytującą wadą.

Działa to tak, najpierw wyciąga się latarkę, potem włącza. Jeśli nie na tym trybie nam zależało, należy obrócić latarkę, zmienić tryb, obrócić latarkę do żądanej pozycji i dopiero wtedy jesteśmy zadowoleni.  A teraz wyobraźcie sobie, że macie coś w drugiej ręce i zależy wam na czasie.

VIII. Wnioski

Jest to wściekle dobra i godna polecenia latarka w swojej półce cenowej.  W panującej gorączce na diody CREE i SSC P4 można kupić ją naprawdę tanio od szukających środków finansowych na nowe zakupy ludzi.

Plusy: Dwa dobrze dobrane tryby, regulacja, zasilanie tanimi i dostępnymi bateriami, solidna, wodoodporna obudowa z twardym anodyzowaniem, niska cena.

Minusy: Nie najlepiej rozwiązana zmiana trybów.

Dane Techniczne: